Monthly Archives: Kwiecień 2013

Złożenie wniosku o upadłość – kto może, a kto musi?

kto moze a kto musi złożyć wniosek o upadłość?

Pisałam już, kiedy należy złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości. Moment ten należy w porę zauważyć, gdyż w takiej sytuacji dłużnik ma dwa tygodnie na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Instytucja upadłości ma służyć zabezpieczeniu interesów wierzycieli niewypłacalnego dłużnika, dlatego też ustawa wymienia osoby zobowiązane do złożenia do sądu wniosku o ogłoszenie upadłości, a także konsekwencje niedopełnienia tego obowiązku. Skupmy się jednak najpierw na tym, kto może, a kto musi złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości w przypadku wystąpienia jej przesłanek.

Otóż zgodnie z art. 20 ust.  1 Prawa upadłościowego i naprawczego, wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik lub każdy z jego wierzycieli, a ponadto również:

1) w stosunku do spółki jawnej, spółki partnerskiej, spółki komandytowej oraz spółki komandytowo-akcyjnej – każdy ze wspólników odpowiadających bez ograniczenia za zobowiązania spółki;

2) w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – każdy, kto ma prawo je reprezentować sam lub łącznie z innymi osobami (czyli członkowie zarządu);

3) w stosunku do przedsiębiorstwa państwowego – także organ założycielski;

4) w stosunku do jednoosobowej spółki Skarbu Państwa – także minister właściwy do spraw Skarbu Państwa;

5) w stosunku do osoby prawnej, spółki jawnej, spółki partnerskiej oraz spółki komandytowej i komandytowo-akcyjnej, będących w stanie likwidacji – każdy z likwidatorów;

6) w stosunku do osoby prawnej wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego – kurator ustanowiony na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186, z późn. zm.);

7) w stosunku do dłużnika, któremu została udzielona pomoc publiczna o wartości przekraczającej 100 000 euro – organ udzielający pomocy.

Należy tu podkreślić, że dłużnik (oraz każdy, kto ma prawo reprezentować sam lub łącznie z innymi osobami dłużnika będącego osobą prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającej osobowości prawnej, czyli w szczególności wspólnicy spółek osobowych oraz członkowie zarządu spółek kapitałowych) jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.

Należy również zwrócić uwagę na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r. (sygn. akt: V CSK 508/2007), w którym Sąd ten stwierdził: Z chwilą, gdy spółka zaprzestanie spłacania wymagalnych zobowiązań lub gdy jej zobowiązania przekroczą wartość majątku, powstają podstawy do ogłoszenia upadłości i jednocześnie od tej daty w ciągu dwóch tygodni jej zarządca (członek zarządu, wspólnik, itd.) ma obowiązek zgłosić wniosek o upadłość. Jeżeli wniosku takiego nie złożył, a stan uzasadniający ogłoszenie upadłości trwa nadal, to zarówno on, jak i każdy następujący po nim zarządca spółki, ma także obowiązek zgłoszenia wniosku o upadłość w terminie dwóch tygodni do dnia, w którym dla niego stało się to możliwe, a więc od dnia, w którym przy zachowaniu wymaganej staranności, mógł dowiedzieć się o istnieniu przesłanek do ogłoszenia upadłości. Z faktu, że ustawodawca określił dwutygodniowy termin do wypełnienia obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nie wynika bowiem, że po bezskutecznym upłynie tego terminu wygasa obowiązek zgłoszenia wniosku o upadłość – także po upływie tego terminu, w każdym następnym dniu istnienia podstawy do ogłoszenia upadłości, dłużnik ma nadal obowiązek zgłoszenia wniosku.

O tym, z jakimi konsekwencjami muszą się liczyć osoby, które nie złożyły tego wniosku, następnym razem.

Tymczasem pozdrawiam i liczę, że podzielisz się tymi ważnymi informacjami z innymi,

AKN

 

10 komentarzy

Opublikowany w upadłość

Kiedy przedsiębiorca jest zobowiązany złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości?

kiedy ogłosić upadłość ?

Słowo „kryzys” kilkakrotnie przewinęło się przez moje wpisy (na przykład tutaj lub tutaj). Dziś również chciałabym poruszyć kwestię związaną z kryzysem, a mianowicie kwestię ogłoszenia upadłości, a dokładnie: kiedy przedsiębiorca jest zobowiązany złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości?

W Polsce sprawy związane z upadłością – jej przesłankami, zainteresowanymi podmiotami oraz konsekwencjami – określa ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jednolity: Dz. U. 2012 r. poz. 1112) i to właśnie w niej należy szukać odpowiedzi na zadane powyżej pytanie. Jak to jednak bywa – nie tylko w polskim prawie – samo zapoznanie się z ustawą nie wystarcza. Co zatem należy wiedzieć o przesłankach złożenia wniosku o upadłość?

Przepisy ustawy stosuje się do dłużników – przedsiębiorców, a także do:

1) spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej;

2) wspólników osobowych spółek handlowych, ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;

3) wspólników spółki partnerskiej.

 

Upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli nie wykonuje swoich wymagalnych (czyli nie przyszłych, lecz takich, w których termin zapłaty już minął) zobowiązań pieniężnych. Ponadto za niewypłacalną uważa się też osobę prawną (np. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością) także wtedy, gdy jej zobowiązania przekroczą wartość jej majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje.

 

Choć definicja ustawowa wydaje się być dość zrozumiała to w istocie może budzić wiele wątpliwości. Kwestią tą szczególnie często zajmują się sądy administracyjne na potrzeby ustalenia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe. Warto zatem zajrzeć do tego orzecznictwa – oto jakie można z nich wyciągnąć wnioski

 

  • Pierwsza z przesłanek ogłoszenia upadłości, tj. niewykonywanie zobowiązań pieniężnych zachodzi wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje swych zobowiązań.
  • Niewykonywanie nie musi się odnosić do wszystkich zobowiązań dłużnika.
  • Nie ma też znaczenia ich charakter, tzn. czy są to zobowiązania prywatnoprawne, czy publicznoprawne.
  • Niewykonywanie może dotyczyć tylko niektórych zobowiązań, nawet niewykonywanie zobowiązań o niewielkiej wartości.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 września 2009 r. (I SA/Bd 203/2009)

 

  • Zła sytuacja finansowa podmiotu sama w sobie nie stanowi przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 września 2011 r. (I SA/Łd 827/2011)

 

  • Niewypłacalność istnieje nie tylko wtedy, gdy dłużnik nie ma środków, lecz także wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje zobowiązań z innych przyczyn.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 września 2010 r. (I SA/Łd 533/2010)

 

W sprawie tej wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku Izby Cywilnej z dnia 19 stycznia 2011 r. (sygn. akt: V CSK 211/2010), w którym stwierdził, że krótkotrwałe wstrzymanie płacenia długów wskutek przejściowych trudności nie jest podstawą ogłoszenia upadłości, gdyż o niewypłacalności w rozumieniu art. 11 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego można mówić dopiero wtedy, gdy dłużnik z braku środków przez dłuższy czas nie wykonuje przeważającej części swoich zobowiązań.

 

Rozpoznanie momentu powstania niewypłacalności (w oparciu o przepisy oraz powyższe orzecznictwo) ma istotne znaczenie, gdyż – zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy – dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie odpowiedni wniosek. Wobec dłużników, którzy się do tego nakazu nie zastosowali polskie prawo przewiduje surowe konsekwencje, o których napiszę następnym razem.

W oczekiwaniu na następny artykuł podziel się tym z innymi Przedsiębiorczymi. Pomogą Ci w tym te małe kółeczka na dole :)

Tymczasem pozdrawiam,

AKN

Obraz: http://www.flickr.com/photos/bazadwalker/6539687917/

Skomentuj

Opublikowany w upadłość